[ بخش دوم مدايح و مراثى حضرت امام جواد ( ع ) ] شرح حال ناظم بسم اللّه الرحمن الرحيم « نقش ضمير كردم تا مهر چارده را * يكباره از جهان و عالم كناره كردم » مرحوم ابو القاسم على مدد ، متخلص به « قطره » فرزند شاطر اكبر ، در حدود سال 1280 هجرى شمسى در قريهء كن ، ديده به جهان گشود . وى ، پس از ازدواج به تهران نقل مكان نمود و همانند پدر ، حرفهء نانوائى را در پيش گرفت . آن مرحوم ، خواندن و نوشتن را در سنّ سى سالگى فرا گرفت . شور و ايمان و خلوص وافر ، و محبت به خاندان عصمت و طهارت عليهم السلام ، كه با شير مادر به ژرفاى جانش راه يافته بود ، او را به كربلا كشانيد . او ، در آن خاك پاك ، گمشدهء خود را يافت و براى بيان ناگفته‌هاى نهفته در سويداى دلش ، از آن امام كائنات ، مدد جست . و از پيشگاه محبوب ديرينه‌اش حضرت سيد الشهدا صلوات اللّه عليه خواست تا طبع شعرى به وى عطا فرمايد ، تا در مسير احياء و ترويج نام و ياد اهل البيت - عليهم السلام - به كار گيرد . و بدين‌سان ، شاطر ابو القاسم على مددكنى ، در حالى از كربلا بازمىگشت كه شاعرى بود سخن‌پرداز بدون اينكه به طور معمول ، درسى خوانده باشد . او در حالى قدرت ساختن مضامين بلند شعرى را به طور موهوبى به دست آورده بود ، كه سواد اكتسابى ناقص او ، حتّى به حدّ داشتن خطى خوانا نيز نمىرسيد . و هزاران بيت شعر